Road to the Right Seat 9 – a day in the life

Op 7 september 2017 begon ik aan een nieuw, veelbelovend hoofdstuk in mijn leven.
Het was het begin van mijn carrière als piloot. Met veel plezier neem ik jullie nogmaals mee op avontuur en dit keer niet als student in opleiding, maar als First Officer!

Een dag in het leven van een cargopiloot, hoe ziet dat eruit? Vandaag neem ik jullie mee op avontuur en gaandeweg vertel ik alles over een typische dag in mijn leventje als First Officer. Ready for departure?

Knipsel
De voorbereidingen
Vannacht vliegen we naar Lissabon in Portugal. Een interessante vlucht met een tussenstop in Toulouse, Frankrijk en een prachtige eindbestemming! Maar laat ons beginnen bij het begin.

De voorbereidingen beginnen steeds in de namiddag voor de vlucht. Afhankelijk van de bestemming pak ik mijn koffer in, maak ik mijn flight case klaar en check ik de vliegroute en luchthavens waar we naartoe vliegen. Op die manier kan ik me alvast een goed beeld vormen van wat me te wachten staat.

Aangezien ik als cargopiloot vaak ’s nachts vlieg, is het ook essentieel om mijn slaap steeds goed te plannen. Zo probeer ik bijvoorbeeld na het avondeten stilaan mijn ogen toe te doen. Om je een idee te geven: gemiddeld slaap ik ongeveer 4 à 5 uur voor iedere vlucht. Dan ben ik voldoende uitgerust om de hele nacht door te komen.

Goedemorgen!
Om iets na 1 uur ’s nachts gaat mijn wekker af. Het lijkt misschien extreem vroeg, maar voor mij is het intussen de normaalste zaak van de wereld geworden. Hoe dan ook: tijd voor ontbijt.

Nadat ik heb ontbeten, fris ik me op, doe ik mijn uniform aan en check ik nog een laatste keer of ik niets ben vergeten. Koffer: check – Flight case: check – Goed humeur: dubbelcheck. Let’s go!

Van filerijden heb ik ’s nachts geen last en na een klein uur rijden kom ik aan op de luchthaven van Luik, mijn thuisbasis. Nog even langs de security, mijn koffer bij alle anderen zetten en op naar de crew room. Ik probeer meestal een halfuur voor de gebruikelijke check-in tijd te arriveren zodat ik al het papierwerk zonder enige tijdsdruk nog eens kan doornemen.

In de crew room liggen heel wat mapjes met papierwerk voor alle vertrekkende vluchten klaar. Ik neem het mapje voor onze vlucht naar Lissabon en zet me bij mijn collega aan tafel. Het papierwerk bestaat uit het vluchtplan, de weersvoorspellingen, NOTAMs en nog wat andere belangrijke informatie.

Samen met de Captain overloop ik het vluchtplan. We maken enkele notities en hetzelfde doen we voor de weerkaarten. Daarnaast check ik nog de technische status van het vliegtuig, hoeveel cargo we verwachten mee te nemen en waar het toestel geparkeerd staat.

Om 04u00 vertrekken we naar het vliegtuig. De Captain doet de eerste vlucht en dus sta ik in voor de externe inspectie, beter bekend als de walk-around. Van zodra die is uitgevoerd, keer ik terug naar de cockpit waar nog wat ander werk op me staat te wachten. Het vliegtuig ziet er alleszins fantastisch uit!

Ons vliegtuig voor vandaag met in de achtergrond haar tweelingzus en de maan!

The office
In de cockpit worden de taken steeds grondig verdeeld aan de hand van SOP’s (Standard Operating Procedures). Door middel van deze standaard procedures blijft alles steeds overzichtelijk en kunnen we op een veilige en efficiënte manier samenwerken.

We volgen enkele checklists, doen de nodige berekeningen voor het opstijgen en intussen vraag ik ook de ATC clearance aan de toren. In de ATC clearance komen we te weten welke route we moeten volgen nadat we opstijgen, naar welke hoogte we mogen klimmen, de transpondercode en eventuele andere details worden erin meegedeeld.

Terwijl de Captain en ik alle voorbereidingen treffen in de cockpit, wordt het vliegtuig ingeladen. Geen passagiers dus, maar wel grote containers gevuld met van alles en nog wat! Van zodra ze klaar zijn met laden, sluit ik alle deuren en vraag ik toestemming om de motoren te starten.

Off we go!
De motoren draaien, de laatste checklists zijn gebeurd en langzaam maar zeker taxiën we om 5 uur
’s ochtends naar het begin van de landingsbaan. Eenmaal we toestemming hebben gekregen van de toren, gaan we de runway op. Voor ons ligt drie kilometer asfalt en aan de horizon staat de opkomende zon ons op te wachten. Het is één van de vele zichten waar je van kan blijven genieten…

“Quality 646C, runway 04 right, cleared for take-off.”

De Captain zet het vermogen, de snelheid bouwt op en weg zijn we! Niet lang nadat we opstijgen, contacteer ik Brussels Control. “Brussel goedemorgen, Quality, 646C, passing 2500 feet, climbing flightlevel 50 on the CIV 3R departure.”

We krijgen toestemming om rechtstreeks naar KOVIN te vliegen, een navigatiepunt dat verder op onze route ligt. Zo krijgen we regelmatig shortcuts waardoor we wat vroeger dan voorzien aankomen op onze bestemming. Altijd fijn!

Eenmaal voorbij 10.000 voet (ruwweg 3 kilometer) begin ik met het aanvullen van het vluchtplan.
Ik noteer de tijd van vertrek en vervolgens bereken ik voor ieder punt op onze route de verwachte aankomsttijd. In vlucht kan ik dan voor enkele punten zien of we te vroeg/te laat zijn en of we meer of minder brandstof hebben verbruikt dan gepland.

Doorheen de vlucht check ik ook regelmatig het weer van omliggende luchthavens. Mochten we dan genoodzaakt zijn uit te wijken, hebben we alvast een idee van onze opties en kunnen we snel een beslissing maken. Dit allemaal onder het motto: “Always expect the unexpected”.

Maar natuurlijk is er ook tijd om wat te genieten van de zonsopgang!

De eerste stop
Wanneer we Toulouse naderen, begint de Captain (aangezien hij vliegt) met het voorbereiden van de landing. Van zodra dat is gebeurd, geeft hij mij een briefing. In deze briefing overlopen we de te vliegen route, hoogtes, eventuele snelheidslimieten, wat te doen in het geval dat we niet kunnen landen etc. Alle belangrijke zaken worden besproken en bevraagd indien nodig.

Niet veel later beginnen we aan de daling naar onze tussenstop. Het is een rustige donderdag-
ochtend in Toulouse en na een zachte landing op runway 32L staan we om 06u45 alweer aan de gate.

Onze “kleine” Boeing 737 oog in oog met de gigantische Antonov 124

We “resetten” het vliegtuig als het ware en nu begint het hele circus gewoon opnieuw. Het vliegtuig wordt nogmaals uit- en ingeladen en ik begin aan de voorbereidingen voor de vlucht naar Lissabon. Nu is het mijn beurt om te vliegen.

Ik check het weer, typ de vluchtroute over in de FMC (Flight Management Computer), bereid de departure voor en geef uiteindelijk een briefing aan de Captain. Nog geen 45 minuten nadat we landden in Toulouse, staan we alweer op de startbaan. Klaar voor vertrek! Het is altijd leuk wanneer we op een vlotte, efficiënte manier kunnen samenwerken met het grondpersoneel.

Op naar Lissabon
Wanneer we opstijgen, worden we getrakteerd op een machtig uitzicht. De opkomende zon weerkaatst op de Pyreneeën en dat zorgt telkens weer voor een grijns op mijn gezicht!

De rollen zijn nu omgedraaid. Ik vlieg met het vliegtuig, hou nauwlettend alle parameters in het oog en sta in voor de navigatie. En terwijl we het Spaanse luchtruim doorkruisen, brengt mijn collega al het papierwerk in orde. Het is een typische zomerdag en na een probleemloze vlucht naderen we rond 9 uur onze eindbestemming.

We verwachten te landen op runway 03 die ons een mooie aanvliegroute over de baai belooft. Verder is het in Lissabon ’s ochtends altijd vrij druk waardoor de luchtverkeersleiders van ons verwachten dat we sneller aanvliegen dan gewoonlijk. Op die manier behouden ze een vlotte toestroom van vliegverkeer en daar horen wij dus bij. Nog even een briefing en daarna beginnen we met dalen!

Eenmaal aangekomen aan de gate zetten we de motoren af. We werken de laatste checklists af, ik open alle deuren en de cargoruimte wordt volledig uitgeladen. Van zodra dat is gebeurd, kunnen we het vliegtuig volledig afsluiten en worden we met een busje naar het luchthavengebouw gebracht.

Eenmaal door de paspoortcontrole heen, stappen we buiten onze taxi in en na een tiental minuten komen we aan bij het hotel. Tijd voor een welverdiend ontbijt met zicht op de baai van Lissabon!

Het is 11 uur ’s ochtends wanneer ik in bed lig en dus hoogtijd om te rusten. De donkere kamer en de vermoeidheid van de nachtvlucht zorgen er gelukkig snel voor dat ik in slaap val. Slaapwel!

Toerist in Portugal
Rond 16 uur word ik wakker en besluit ik op te staan. Aangezien we de kans krijgen om telkens een dag of langer op bestemming te blijven, maak ik graag gebruik van die gelegenheid en ga ik op verkenning. Een korte wandeling kan nooit kwaad denk ik dan.

In Lissabon heb ik echter een vaste route met als bestemming de bakker! Intussen is het traditie geworden om Pasteis De Nata mee naar huis te nemen en uiteraard neem ik er ook eentje mee voor onderweg. Echt een aanrader voor diegenen die een tripje naar Portugal hebben gepland.

Verder probeer ik ook altijd wat te sporten of te zwemmen in het hotel. Door te sporten slaap je beter en daarbovenop heb je meer energie wanneer je wakker bent. Een voordelige bezigheid dus!

Dinner time
Om 17u45 spreek ik af met mijn collega om te gaan uit eten. In de buurt van het hotel zijn heel wat restaurantjes en zo kunnen we ook eens de lokale keuken uitproberen. Nadat we hebben gegeten, hebben we nog een uurtje om ons om te kleden en de vlucht alvast eens door te nemen. We checken vandaag uit om 19u35 en wanneer we buitenkomen, staat de taxi ons al op te wachten.

We komen aan op de luchthaven, gaan door de security heen, worden naar het vliegtuig gebracht en het verhaal begint opnieuw. Ditmaal vliegen we terug langs Porto alvorens we terugkeren naar Luik.

De avondshift
Wanneer we willen vertrekken in Lissabon staat er een stevige wind. Enkele vliegtuigen moeten hun landing afbreken en al snel lopen de vertragingen op. Gelukkig viel het deze keer goed mee voor ons en een kwartiertje later dan gepland zijn we alweer onderweg.

Om 21u10 stijgen we op en niet veel later krijgen we wederom een prachtig zicht op ons bord. Langs onze linkerkant gaat de zon onder en aan de rechterkant zien we hoe de maan opkomt. De zonne-
stralen lichten de horizon nog een laatste keer op en alsmaar meer sterren worden zichtbaar. Een magisch momentje!

Back to base
Na onze stop in Porto is het tijd om terug naar België te vliegen. Ik zit weer achter het stuur en na een (voor ons) tamelijk lange vlucht schakelen we om iets na middernacht over naar de frequentie van Luik. Telkens wanneer we ’s avonds laat aankomen, lijkt het net alsof we bijen zijn die terugkeren naar hun korf. We komen allemaal rond hetzelfde uur aan en dus is er weer een aangename drukte!

“Cleared to land, runway 22 left, Quality 647B.”

Niet veel later zet ik het vliegtuig neer op landingsbaan 22 links in Luik. Mijn dag zit er bijna op!

Homebound
Nadat het vliegtuig volledig is afgesloten, keren we terug naar de crew room en heb ik nog één taak: het invullen van alle vluchttijden. Deze geef ik in de crew room in op de computer. Wanneer dat is gebeurd, leg ik de flight envelope met al het papierwerk in een grote doos bij alle anderen en kan ik naar huis vertrekken.

Je zou het misschien niet denken, maar de autorit naar huis is mogelijk het gevaarlijkste deel van heel mijn werkdag. Hoewel ik steeds goed heb geslapen, komt de vermoeidheid snel naar boven op een lang stuk snelweg. Intussen heb ik wel wat manieren gevonden om wakker te blijven, maar af en toe stop ik toch even voor een dutje. Safety first!

Wanneer ik dan rond 3 uur ’s nachts veilig thuis aankom, zit mijn werkdag erop. Tijd voor een welverdiende nachtrust in afwachting van mijn volgende vlucht.

Knipsel
De werkdag zit erop! Heb je nog vragen over een dag in het leven als cargopiloot? Stel ze dan gerust onderaan de pagina!

Instagram: @bobthebelgian

Alle posts
Road to the Right Seat 1 – de eerste brief
Road to the Right Seat 2 – solliciteren
Road to the Right Seat 3 – het pilotentekort
Road to the Right Seat 4 – de eerste job
Road to the Right Seat 5 – een nieuw begin
Road to the Right Seat 6 – the box
Road to the Right Seat 7 – de kinderdroom
Road to the Right Seat 8 – line training
Road to the Right Seat 9 – a day in the life